Edukacja w perspektywie resocjalizacyjnej

obowiązkowe

Program modułu: Edukacja w perspektywie resocjalizacyjnej zapoznaje studentów z wiedzą i praktyką dotyczącą kontekstów i uwarunkowań oddziaływań edukacyjnych w resocjalizacji osób niedostosowanych społecznie i wykolejonych przestępczo, prowadzonych w środowisku izolacyjnym oraz w środowisku otwartym.

mieszany: w sali i zdalnie

Przedmiot ukazuje edukację jako istotny element procesu wychowania, profilaktyki i resocjalizacji oraz przedstawia szkołę jako środowisko rozwoju, socjalizacji, integracji i przeciwdziałania wykluczeniu. Omawiane są funkcje dydaktyczne, wychowawcze, opiekuńcze i profilaktyczne szkoły, a także zadania nauczyciela, wychowawcy, pedagoga szkolnego i pedagoga resocjalizacyjnego. Treści obejmują uwarunkowania funkcjonowania uczniów zagrożonych niedostosowaniem społecznym, trudności edukacyjne i wychowawcze, mechanizmy marginalizacji, stygmatyzacji i wykluczenia oraz znaczenie indywidualizacji pracy i edukacji włączającej. Analizowana jest również specyfika kształcenia i wychowania w placówkach i ośrodkach realizujących zadania resocjalizacyjne, w tym sposoby łączenia działań edukacyjnych z oddziaływaniami wychowawczymi, profilaktycznymi i terapeutycznymi. Przedmiot uwzględnia współpracę szkoły z rodziną, poradnią, pomocą społeczną, sądem, kuratorem oraz innymi instytucjami środowiska lokalnego. Student uczy się rozpoznawać problemy pedagogiczne i projektować podstawowe działania wspierające uczestnictwo ucznia w edukacji, rozwój jego zasobów oraz ograniczanie ryzyka niedostosowania społecznego.

Literatura podstawowa:

Molenda J., Mirosław K., Model pracy z uczniem niedostosowanym społecznie lub zagrożonym niedostosowaniem społecznym, [w:] Podniesienie efektywności kształcenia uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi. Materiały dla nauczycieli, Ministerstwo Edukacji Narodowej, Warszawa 2021.

Zaremba L., Specjalne potrzeby rozwojowe i edukacyjne dzieci i młodzieży, Ośrodek Rozwoju Edukacji, Warszawa, 2014.

Wasiukiewicz-Rogulska M., Edukacja włączająca w Europie – szansa czy utopia?, „Nauczyciel i Szkoła”2019, nr 69.

Czerkawski A.: Wykluczenie edukacyjne niedostosowanych społecznie. „Chowanna” 2012, T. 1.

Bernasiewicz M., Kształcenie osób niedostosowanych społecznie w szkole powszechnej. W: A. Rzymełka Frąckiewicz, T. Wilk (red.), "Edukacja, kultura, sztuka - spoistość a integracja" (S. 52-63), Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice, 2016.

Krakowiak K., Diagnoza specjalnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych dzieci i młodzieży, Ośrodek Rozwoju Edukacji, Warszawa, 2017.

Becker-Pestka D., Organizacja systemu edukacji skazanych w Polsce, „E-mentor” 2019.

Kalaman M., Penitencjarne uwarunkowania edukacji (od alfabetyzacji po kształcenie ustawiczne) więźniów w Polsce,) „Edukacja Ustawiczna Dorosłych” 2016, nr 2.

W1. zna i rozumie rolę szkoły jako środowiska społecznego, wychowawczego, profilaktycznego i włączającego oraz jej znaczenie w zapobieganiu niedostosowaniu społecznemu.

W2. zna i rozumie role i zadania nauczyciela, wychowawcy, pedagoga szkolnego i pedagoga resocjalizacyjnego oraz zasady ich współpracy z rodziną i specjalistami.

W3. zna i rozumie specyfikę procesu edukacyjnego i wychowawczego w szkołach, placówkach i ośrodkach realizujących zadania resocjalizacyjne.

U1. analizuje problemy wychowawcze, sytuacje wykluczenia oraz zagrożenia niedostosowaniem społecznym w środowisku szkolnym.

U2. projektuje podstawowe działania edukacyjne, wychowawcze, profilaktyczne i włączające adekwatne do rozpoznanej sytuacji ucznia lub grupy.

K1. jest gotów do odpowiedzialnej analizy zdarzeń pedagogicznych, respektowania granic własnych kompetencji i podejmowania współpracy na rzecz dobra ucznia.

Zajęcia prowadzone są online – wykład klasyczny z elementami konwersatorium oraz z zastosowaniem prezentacji multimedialnych.

Na ocenę końcową, składa się:

- aktywność studencka podczas zajęć;

- wynik egzaminu końcowego - testu wiedzy;

- obecność na zajęciach - dopuszczalne 2 nieobecności nieusprawiedliwione.