Twórczość plastyczna jako narzędzie wsparcia w trudnościach adaptacyjnych i wykluczeniu społecznym

Przedmiot dotyczy wykorzystania twórczości plastycznej jako narzędzia wsparcia w pracy z osobami doświadczającymi trudności adaptacyjnych oraz wykluczenia społecznego. Zajęcia łączą podstawy pedagogiczne działań artystycznych (ekspresja, komunikacja niewerbalna, uczenie się przez doświadczenie) z analizą kontekstów instytucjonalnych i społecznych, w których pojawiają się bariery adaptacji i mechanizmy wykluczenia. Mają charakter warsztatowy: studenci poznają i ćwiczą proste techniki plastyczne oraz zasady projektowania bezpiecznych, dostępnych i włączających aktywności, z uwzględnieniem etyki pracy i granic między działaniami pedagogicznymi a terapią.